PL logo EN
Formularz zgłoszeniowy
Szukaj |
15:00 - Przeglądy filmów (2) + rozmowy z artystami

21.04 godz. 15:00

 

1. Eva Sjerps, DANCERS, NL, 2017, 20:00

 

Dancers (Met alles wat er is) to intymna obserwacja czwórki osób cierpiących na chorobę Parkinsona, którzy, pomimo trudności z poruszaniem się, podejmują wyzwanie tańca. Ludzie ci muszą “uruchomić” swoje ciała jak zardzewiałe, trudne w obsłudze maszyny. Każdy z nich szuka własnego sposobu na ruch. Choroba powoli ustępuje miejsca radości tańca i nawiązanego kontaktu.

 

Eva Sjerps jest twórczynią filmów dokumentalnych i operatorką filmową. Jej filmy to szczegółowe i intymne obserwacje ludzi w – dla niej – nieznanym świecie, którym nie towarzyszy żaden komentarz. Skupia się na ich fizycznych i emocjonalnych doświadczeniach, dzieląc się odkrywaną nieznaną stroną obserwowanych - inną, niż można by oczekiwać. Przykładem jest tu dokument Cocon, ukazujący łagodne oblicze młodych bokserów przygotowujących się do walki, czy też jej ostatni film Dancers / Tancerze o ludziach cierpiących na chorobę Parkinsona, którzy podejmują wyzwanie jakim jest uczestnictwo w zajęciach tanecznych. Oba filmy zadebiutowały w ramach Dutch Film Festival i były także emitowane przez holenderską telewizję.
 
 
 

 

2. Florent Schwartz, UNDERBRIDGE, FR, 2017, 03:13

 

Underbridge to master shot precyzyjnej choreografii tancerzy i operatorów światła. Akcja koncentruje się na nocnej ucieczce nie wiadomo skąd, podczas której bohaterowie, znajdujący się w tej samej sytuacji, wpadają na betonowe, pionowe obiekty. Uwzględniając kwestię masowej urbanizacji, można zaryzykować stwierdzenie, iż jest to ucieczka od wolności prosto w ścianę.
 

Florent Schwartz jest nagradzanym francuskim reżyserem i choreografem. Ukończywszy wydział rzeźby w The Arts and Crafts National School w Paryżu, szkolił się z zakresu teatru fizycznego (Argentyna) oraz tańca współczesnego (Szwajcaria). Ostatnio poszukiwania artystyczne zaprowadziły go do Taiwanu, gdzie badał problemy społeczne związane z urbanizacją. Obecnie działa na pograniczu tańca, rzeźby i wideo łącząc sztuki wizualne z intymnością wrażeń cielesnych. 

 

 

 

3. Jacek Piotrowicz, PIWNICE, PRALNIE, PAKAMERY, BREAKDANCE, PL, 2017, 02:41

 

Piwniczne pakamery pralnie break dance: te słowa to fragment polskiego komentarza do singla Music Instructor (Let the Music Play) w Youtube. Utwór ten jest wersją oryginalnego utworu Shannon pod tym samym tytułem z 1983. Słynny beat elektronicznej perkusji doprawiony dzwonkami i cowbellami to trzon muzyczny krakowskich breakdancerów. W trzyczęściowym wideo środkowa część zbudowana jest w rytmie kolażu z fraz perkusyjnych zaczerpniętych ze świata acid jazzu, a zakończenie powoli prowadzone jest przez taneczny loop i odpowiadający mu balet tańczącej postaci. Całość jest parafrazą muzycznego wideo z fragmentami nagrania terenowego, które stanowi link do zaobserwowanej rzeczywistości miasta.

 

Doktorant ASP w Krakowie w pracowni animacji prof. Krzysztofa Kiwerskiego. Autor m.in. filmów „Limbo” (zrealizowany dla Studia Munka 2016). “Ulica” wybrana została do przeglądu najlepszych dyplomów WRO w marcu 2016. Obecnie pracuje nad produkcją dla PiSF pt. „Taśma / Tape”. Przed podjęciem studiów współpracował m.in. z Normanem Leto.

 

 

4. Atom Theatre, PIECES, BG, 2016, 05:55

 

Pieces to studium zależności kobiety poddanej przemocy domowej od swojego „kata”. Temat ten dotyka palących kwestii obecnych w rzeczywistości relacji damsko-męskich w Bułgarii. Kobieta przedstawiana w filmach, w mediach, reklamach itd. jest zwykle buntownicza, wyemancypowana, odnosi sukcesy – niemal bogini! Statystyki natomiast wskazują na coś innego – co czwarta kobieta w Bułgarii jest ofiarą przemocy. Prawdą jednak jest, że ma to miejsce nie tylko w Bułgarii – jest to problem ogólnoświatowy. Fakt ten motywuje mnie, jako choreografa, do zgłębiania i badania struktur i procesów zachodzących w kobiecej psychice w czasach przemocy oraz ich wpływu na żeńską osobowość. Moje narzędzia badawcze to język tańca, język ciała, żywa plastyczność ciała kolektywnego, muzyka, tekst…
 
 

Pochodzący z Bułgarii ATOM Theatre działa w obszarze tańca współczesnego i site-specific performance. Zespół powstał w 2011 roku, zaś jego misją jest zgłębianie środowiska społecznego, kulturowego i edukacyjnego w celu badania procesów zachodzących w społeczeństwie i relacji międzyludzkich. Prace ATOM-u związane są silnie z określonymi przestrzeniami, architekturą, designem i historią. Teatr wystawia również konwencjonalne przedstawienia, a także oferuje szkolenia i warsztaty z zakresu tańca współczesnego. ATOM zrealizował i brał udział w licznych projektach krajowych i międzynarodowych.  W 2016 roku występował i partycypował w różnorodnych przedsięwzięciach w Bułgarii, Korei Południowej, Montenegro, czy Rumunii. Zespół na stałe współpracuje z Lili Jung In Lee, choreografką, tancerką, nauczycielką, a także członkinią komitetu wykonawczego ds. promocji koreańskiego tańca współczesnego przy Międzynarodowym Festiwalu Choreograficznym w Korei Południowej. Współpracowała z nimi m.in. przy projekcie Helga Underground z 2016 roku, ATOM Choreographic Series # 1 i 2, a także licznych projektach tanecznych.

 

 

5. Omari Carter, EASE ON DOWN, GB, 2017, 03:10

 

Czasem obierasz nowy kierunek. W tej podróży jest radość i rytm, synkopy i swing w twoim kroku. Jednak, zbliżając się do mety, uświadamiasz sobie, że każdy twój krok był daremny.The Motion Dance Collective przedstawia krótką formę screendance, wykorzystującą jazz, perkusję ciała i taniec, by zadać pytanie odnośnie migracji i akceptacji.

 

Zamieszkały w Północnym Londynie Omari zajmuje się screendance oraz perkusją ciała. W okresie ostatnich dziesięciu lat pracował jako choreograf i nauczyciel tańca, a także występował w wideoklipach, filmach, TV i teatrze. W swej pracy koncentruje się na łączeniu wpływów hip-hopu i współczesnych procesów choreograficznych, co owocuje ukierunkowaną kreacją narracji opowiadanych za pośrednictwem tańca i kamery. Po uzyskaniu dyplomu licencjata z wyróżnieniem z zakresu sztuk performatywnych, Omari występował przez sześć lat na West Endzie oraz podróżował po świecie z przedstawieniem “Stomp!” Jednocześnie tworzył choreografie, występował i wyprodukował wachlarz filmów tanecznych przy wsparciu założonej przez siebie w 2001 roku firmy producenckiej działającej w obszarze screendance, The Motion Dance Collective. Jako reżyser, Omari odpowiedzialny jest za kreację cyfrowych sekwencji tańca oraz dokumentacji dla Breaking’ Convention, Parkinson’s UK, Pioneers History Dance Festival i innych. Jako niezależny choreograf i tancerz, Omari współpracował z Weetabix, Stanton Warriors, Greenpeace UK, Diabetes UK, ADAD (Association of Dance from the African Diaspora), zaś ostatnio dołączył do zespołu London International Gospel Choir jako współpracujący reżyser ruchu.

 

 

 

 

 

 

 
← Powrót
Następna edycja za:
-215 dni
Filmy konkursowe
Festival in out in news